ความสำราญในวัย ไม่รู้เดียงสา

ถ้าเกิดพวกเราทดลองหลับตาคิดถึงภาพ ยุคที่จำความได้ว่า ช่วงนั้นพวกเรามีความรู้สึกยังไงกันบ้าง แล้วก็ลองนึกดูเพื่อนฝูงยุคอนุบาล

รวมทั้งตัดภาพมาที่ครอบครัวพวกเรา เดินเล่นอยู่กับคุณพ่อและก็คุณแม่หรือความกล้าหาญต่างๆที่พวกเราผลิตขึ้น ล้วนแต่เป็นความสุขเมื่อเยาว์วัยที่พวกเราเคยก้าวผ่านมาด้วยกันทุกคนแล้วก็ในวันนี้ผู้คนจำนวนไม่ใช้น้อย อาจมิได้นึกถึงเรื่องราวต่างๆก่อนหน้าที่ผ่านมาในวัยเด็กเพราะเหตุว่าไม่ว่าจะเป็นหน้าที่การงานหรือเรื่องเรียนที่พวกเราจำต้องรับผิดชอบอีกเพียบเลยกระทั่งแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนหรือคิดเรื่องอื่นด้วย
น่าไว้วางใจเลยว่าหลายคน มัวลุ่มหลงนึกถึงปัญหาชีวิตรวมทั้งเรื่องราวในวันพรุ่งว่าจะกำเนิดอะไรขึ้นจนถึงลืมดูย้อนไปถึงเรื่องราวในวันวานคุณเคยคิดไหมในวัยเด็กของคุณก็อาจจะเป็นทุกข์เช่นเดียวกันแต่ว่าเรื่องราวต่างๆนั้นมองไม่มากยิ่งรุนแรงเสมือนเรื่องที่พวกเรากำลังพบเห็นในขณะนี้ โน่นก็เป็นด้วยเหตุว่าคุณผ่านขณะนั้นมาได้แล้ว
ทั้งยังเรื่องราวทั้งยังสุขรวมทั้งทุกข์ที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่พวกเราเป็นเด็กพวกเราจะพบว่าในขณะนั้นพวกเราไม่เคยจะนำความทุกข์ทรมานต่างๆประจำตัวมาถึงห้องนอนเลย เพราะเหตุว่าพวกเราไม่เคยมองเห็นเด็กคนใดนอนไม่หลับ แม้กระนั้นเพียงพอคุณพินิจไหมเพียงพอเวลาเริ่มผ่าน พวกเราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มีอีกทั้ง การเล่าเรียน งานการ ครอบครัว
♥ความทุกข์ใจของพวกเราเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆเรื่อยพวกเราก็ชอบไม่ปลดปล่อยให้ปัญหาถูกปรับแต่งแม้กระนั้นพวกเราชอบนำมันมาคิดในระยะเวลาที่ความสบายของพวกเราทั้งยังในเวลาของครอบครัว
ในระยะเวลาก่อนนอน และยังรวมไปถึงเวลาท่องเที่ยวไม่เหมือนกับในระหว่างที่พวกเราเป็นเด็กอย่างยิ่งซึ่งใครๆก็สามารถรับทราบได้ ที่พวกเราสามารถจะกองความทุกข์ทรมานไว้เพื่อไม่ให้มันประจำตัวพวกเราในช่วงเวลาที่พวกเราเล่นกับเพื่อนฝูงๆแม้กระนั้นหากในช่วงเวลานี้ถ้าหากพวกเราเป็นทุกข์ ต้องการที่จะให้ทุกคนทดลองหันกลับมาประพฤติตนเสมือนเด็กอีกรอบ
ให้ตัวของพวกเรานั้น ได้ดูความทุกข์ทรมานเกิดเรื่องที่ปรับปรุงในตอนที่เหมาะสมคิดแล้วก็กองมันไว้นั่นในช่วงที่ความสบายของพวกเราเพียงเท่านี้ ชีวิตของพวกเราก็จะมีช่วงที่ความสบายเยอะขึ้นเรื่อยๆเรื่องราวในยุคเด็กของคนแต่ละคนบางทีอาจต่างกันแม้กระนั้นไม่ว่าชีวิตของพวกเราจะสุขหรือจะทุกข์พวกเราก็ผ่านระยะเวลานั้นได้จนกระทั่งปัจจุบันนี้
ถ้าหากเดี๋ยวนี้ชีวิตของพวกเราเผชิญกับปัญหาหรือเป็นทุกข์มากขึ้นทดลองคิดย้อนไปถึง ความรู้สึกเมื่อไร้เดียงสา อีกสักหนึ่งครั้งไม่แน่ว่าคุณอาจจะมองเห็นทางออกมันมากยิ่งกว่าที่คุณนั่งแลเห็นแต่ว่าความทุกข์ใจที่กองไว้อยู่ด้านหน้าเพียงอย่างเดียว ด้วยเหตุว่าวันในขณะที่ผ่านมานั้น มันช่างหอมหวานรวมทั้งเป็นตอนที่เหมาะสมที่สุดในชีวิตก็เป็นไปได้